Hi, 

 ik ben Myrddin, a blessed single mama van een prachtdochter, trots op waar ik nu sta, dankbaar voor waar ik vandaan kom. En klaar om er voor jou te zijn, lieve vrouw. Meer weten over mij? Lees hieronder mijn verhaal.

Mijn verhaal

 

Hi, ik ben Myrddin, een blessed mama van een dochter van 14. Een single mom vanaf het prille begin dat zij in mijn buik zat. En eerlijk gezegd, dat had ik niet zo gepland. Maar soms loopt het leven anders en nu ben ik daar, om vele redenen, alleen maar enorm dankbaar voor. En hé, het heeft mij de inspiratie en kracht gegeven om mijn Single Moms Coaching business te starten. En er voor jou te zijn!

Vrouw-zijn en moeder

De kracht van vrouw-zijn heb ik altijd in mij gevoeld en om mij heen gezien. Toen ik moeder werd landde ik nog meer in mijn eigen krachtige bron van vrouw-zijn. Vriendschappen met mijn inner circle vriendinnen, die ik mijn godinnen noem, voeden mij al een leven lang. De oprechte, pure verbinding maakt onze gesprekken zo waardevol en verrijkend. Ik bewonder de intuïtieve wijsheid en schoonheid die in de vrouw huist.

Een mooi voorbeeld hiervan is de aanwezigheid van 2 dierbare vrouwen, mijn moeder en soulsister (met drie zonen),  bij de geboorte van mijn dochter. Ik had het me niet 'meer Myrddin' kunnen voorstellen.

 

Schaduwzijde van de stralende moeder

Ik was echt een stralende jonge moeder. Maar toch was er altijd een schaduwzijde, die donkere kant. Ik stond er alleen voor, onverwachts en tegen harder hopen in. Die twee kanten hebben een tijdje naast elkaar bestaan. Ik ging door, gesteund door mijn lieve familie en vrienden. Maar toen ik na 18 maanden onze eerste vaste woning had, begon het pas ècht: Het bouwen van ons gezin, een stevig fundament creëren voor haar en mij. Het kwam neer op mijn schouders. Die veel kunnen dragen, met hart en ziel - dat kunnen álle supermama’s - maar we gaan ook weleens kopje onder. 

Volhouden en doorgaan

Ik hield vol. Mijn dochter een gezond en liefdevol leven geven, het was mijn core business. De offers die ik daarvoor bracht, hoorden erbij. Dacht ik. Bovendien zorgde ik goed voor mezelf, dacht ik weer ;-); hardlopen, yoga, mediteren. Structuur. Ik zag mijn vrienden en vriendinnen buiten mijn werk en socializede bij de activiteiten van mijn dochter. Stil zat ik nooit. Mijn leven was afwisselend en veelal heel leuk! Niets te klagen, zou je zeggen.
En toch... toch miste ik iets, mijn (echte) wensen en to-do lijstje werd met de dag langer, zonder dat ik me daar echt bewust van was. En mijn lontje werd iedere dag wat korter.

"Niets te klagen, zou je zeggen. En toch... toch miste ik iets..."

Onuitputtelijke krachtbron

Mijn zelfstandigheid (lees: de-hoor-ik-zelluf-te-doen modus) was doorgeslagen, maar de overlevingsstand waarin ik was beland samen met die onuitputtelijke krachtbron van een moeder waren de benzine die mijn motor liet draaien. Jaren. Tot die kracht begon op te raken. Ik belandde in periodes waarin de zwaarte de overhand nam. Ik voelde me leeg en eenzaam. En wanhopig verlangend naar iemand die voor míj zou zorgen. Dat ik zelf degene was die dat zou zijn, zover was ik toen nog niet... Maar altijd krabbelde ik er weer uit en pakte weer door. Nu weet ik dat deze periodes mijn innerlijke alarmbellen waren voor mijzelf te zorgen. Niet fysiek. Maar soulfood. Myrddin food. Ik miste mijn innerlijke vonk, mijn sparkle. .

"...ik werd mij bewust van mijn continue gejaagdheid."

2018 - Alarmbellen van blonde lokken

2018 het jaar waarin alles op z’n plek leek te vallen. Ik had een heerlijke werkplek, fijne collega’s, een mooi stabiel leven met mijn dochter én fijne vrienden. Ik straalde - mijn sparkle leek aan te zijn, eindelijk! Tot mijn haar begon uit te vallen. Eerst langzaam, daarna met volle plukken tegelijk. Ik zag het niet als een boodschap, maar puur als de auto immuunziekte, Alopecia Areata (ondertussen is het Alopecia Universalis). Totdat het medische advies van mijn arts toch echt was STOP! Er zit teveel stress in je lijf. Ik luisterde, godzijdank. Ik stopte met werken. Wat goud bleek want ik werd mij bewust van mijn continue gejaagdheid. Een voor mij inmiddels vertrouwd gevoel dat ik niet linkte aan stress; een echte duivel in vermomming! Die stem van een ander had ik nodig. Mijn eigen stem had ik al jaren genegeerd.

Zelfzorg

Mijn lichaam kreeg een plek in mijn leven. Ik begon ernaar te luisteren, het te verzorgen, lief te hebben, rust te geven. Zomaar overdag in de hangmat voelde zalig! Langzaam, heel langzaam hervond ik mijn Myrddin Sparkle. En dat deed ik niet langer alleen. Ik zocht hulp en vond geweldige coaches die mij leerden mijn levenslust opnieuw te voeden. Een periode vol self-care, waarin mijn vitaliteit en levenslust werd gevoed. Een makkelijke weg? Ik dacht het niet!

"Ik gun het iedere vrouw zichzelf te omarmen, te prioriteren, zodat zij, jij, vanuit je eigen kracht in deze wereld staat. Met jouw sparkle en niemand anders dan jezelf als voorbeeld."

 

De kracht van zelfcompassie

Het klinkt heerlijk self-care, maar het waren geen wellness dagen kan ik je vertellen! Het herontdekken van jezelf, naast je moederschap, vraagt veel van je. Soms voelde het tegennatuurlijk. Regelmatig dacht ik er al te zijn. Maar ik kwam van ver. Echt. Het voelt rijk en sterk dat ik in staat ben er echt voor mijzelf te zijn, het roer in eigen handen te hebben, mijzelf te omarmen. Niet alleen de Myrddin in de moederrol, maar ook al die andere 'ikken' - de gehele Myrddin.

Mijn trots en kracht is gegroeid en weer diep geworteld. Zo stevig dat ik me nu kan inzetten om er voor jou te zijn. Ik gun het jou om jezelf te omarmen, te prioriteren, zodat jij vanuit je eigen kracht in deze wereld staat. Met jouw schittering, jouw sparkle en niemand anders dan jezelf als voorbeeld.